مکتب شیخیه ( کشفیه - پایین سری ) در اوایل قرن 13 ه.ق به وسیله احمد بن زین الدین معروف به « شیخ احمد احسایی » (1166-1241 ق) پدید آمد. مکتبی که نه تنها خود دستخوش تحولات زیاد گردید، بلکه باعث به وجود آمدن تحولات بسیار دینی و اجتماعی و حتی نظامی در کشور ایران شد و بذر بابیت و بهائیت پاشیده گردید.
برای خواندن متن تکمیلی لطفا به ادامه ی مطلب مراجعه کنید
مؤسس فرقهی ضالهی شیخیه « شیخ احمد بن زینالدین احسایی » است. وی در سال 1166 هجری قمری در خانوادهای سنی مذهب در روستای احسا یکی از مراکز قدیمی شیعه در نزدیکی کشور بحرین متولد شد. پدر و اجداد او بادیه نشین بوده و چندان معروف نبودند. او در20سالگی مقدمات علوم دینی را به اتمام رسانده و به طرز مشکوکی پیرو مذهب تشیع گردید و در شیعهگری بسیار متعصب شد.
نویسنده: سید حبیب الله تدینی
برای خواندن متن تکمیلی لطفا به ادامه ی مطلب مراجعه کنید
یکی از شخصیتهای کلیدی فرقهی شیخیه، سیدکاظم رشتی است، که نقش مهمی در پیشبرد اهداف شیخ احمد احسایی داشته است و میتوان گفت که اگر وی نبود، چه بسا این فرقهی نوپا هم، در همان اوایل شکلگیری به کار خود خاتمه میداد. سیدکاظم بن قاسم بن احمد بن حبیب [۱] از سادات حسینی مدینه است، که البته بعضی او را سید نمیدانند. [۲]
برای خواندن متن تکمیلی لطفا به ادامه ی مطلب مراجعه کنید